امروز یکشنبه, 26 آذر 1396 - Sun 12 17 2017
امتياز دهيد:
به اين صفحه

به اين سايت

منو

زفرات (شعری در وصف زفره)

محمد علی نامی که اصلیت او از نایین بوده و در روستای قهساره زندگی می نموده در حال عبور از زفره بوده که این شعر را می سراید-تاریخ سرودن این شعر قبل از سال 1357 می باشد.

زفرات1

زفره ماخوذ و مشتق از زفرات

خشگوار آب و چه آب حیات

دو سه جرعه زه آب او خوردم

مزه و طعم او چه آب فرات

خوش نسیم و هوا بود زفره

ملک مرغوب و باغ با ثمرات

سوی مسجد2 شدم برای نماز

بلکه عاید شود مرا حسنات

مسجد با طراوتی دیدم

بود مفتوح باب های نجات

چون مسافر بودم نمازم قصر(شکسته)

شد ادا هم صلوه با صلوات

منبر معظم چهل پله3

باشد آنجا که نیست در صفحات

فرش های نکوی" زیلو نام

گسترانیده در تمام جهات

مرحبا خلق با حقیقتشان

خاصه طلاب و حاجی و سادات

مخلصم به هر یک از ایشان

گر قبولم کنند زین کلمات

من دعا گوی هر کسی هستم

تا که باشد به هر مه و سنوات

نام مخلص محمد است و علی

قریه قهساره منزل و سکنات

دارم از هر یک التماس دعا

هم دعاهای خیر و با برکات

 


 

پانویس ها:

1-وجه تسمیه زفره را از قدیم الایام تاکنون بمعنی چشمه آب گفته اند و استناد آنها هم (زفرات الدموع)در دعای صباح می باشد ولی حقیقتا این موضوع دور از ذهن می باشد.

2-منظور شاعر از مسجد مسجد جامع روستا می باشد که در سال 790 هجری ساخته شده است.

3-منبر مسجد درر سال791 هجری ساخته شده و شاعر در شمردن پله های آن اغراق دارد-ولی ناگفته نماند این منبر بسیار نفیس و زیباست.

4-عبارت نقش بسته بر روی این منبر:(این منبر بعون الله تعالی و رسوله فی غره شهر ذی الحجه السنه احدی و تسعین و سبعمائه)

 

 

.

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
  • هیچ نظری یافت نشد

افتخارات سایت روستای زفره

iranwebfestival    rasaneh

عضویت در خبرنامه